นาคี ตอนที่ 24 (จบบริบูรณ์)

24 pages

นาคี ตอนที่ 24 (จบบริบูรณ์)

บทประพันธ์ : ตรี อภิรุม
บทโทรทัศน์ : สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์

เมืองอินทร์มองเพชรพญานาคสีชมพูสดในมือ

“ไอ้พลอยนี่มันก็สีสวยดีอยู่หรอก แต่มันเอาไปทำอะไรได้” กำนันแย้มสงสัย

“ตามตำนานบอกไว้ว่าพญานาคใต้บาดาลจะมีแก้วมณีประจำตัวเรียกว่าเพชรพญานาค เมื่อพญานาคตัวใดใกล้ละสังขาร ก็จะอธิษฐานฝากแก้วมณีประจำตัวของตนไว้ก่อนที่ร่างจะกลายเป็นหิน” เมืองอินทร์อธิบาย

“หมายความว่าเทวรูปคนครึ่งงูนั่นคือร่างของพญานาคที่ตายแล้วงั้นเหรอ” บุญส่งพิศวง

เมืองอินทร์พยักหน้า “ใช่... เพชรเม็ดนี้เป็นแก้วมณีประจำตัวของนางพญานาคีเมื่อพันปีก่อน”

“กลายเป็นหินตั้งแต่เมื่อพันปีก่อน.... แสดงว่าเจ้าแม่นาคีที่กราบไหว้บูชากันเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ พวกเราถูกไอ้หมออ่วมมันแหกตามาตั้งนาน” กอหันไปว่าหมออ่วม

หมออ่วมฉุน “ถึงตอนนี้ไม่มีเจ้าแม่นาคี แต่บริวารงูผีของมันยังอยู่ เอ็งก็เห็นนี่”

“งูผีก็ส่วนงูผี เจ้าแม่นาคีก็ส่วนเจ้าแม่นาคีสิวะ เกี่ยวอะไรด้วย” กอเริ่มใส่อารมณ์ จนมีปากเสียงกับหมออ่วม

กำนันแย้มต้องห้ามด้วยความรำคาญ “ถ้ายังไม่หยุดเถียงกัน ข้าจะส่งเอ็งสองคนไปถามนังงูผีให้รู้ดำรู้แดงไปเลย”

กอกับหมออ่วมหยุดเถียง เกรงบารมีกำนันแย้ม

“แล้วไอ้เพชรพญานาคเม็ดนี้ มันใช้ปราบนังงูผีได้มั้ย พ่อหมอ ?” บุญส่งถามต่อ

“ได้หรือไม่ได้ มันก็ขึ้นอยู่กับเอ็งนั่นแหละ ! เมืองอินทร์ยิ้มพราย แล้วบอกแผนการกับบุญส่ง

 

งูวัชระปราการรัดร่างคำแก้วพาเลื้อยกลับมายังถ้ำใต้เทวาลัย ทันทีที่เข้ามาในถ้ำ วัชระปราการกลายร่างเป็นคน นำร่างเจ้าแม่นาคีที่ยังไม่ได้สตินอนบนแท่นหิน วัชระปราการเอาผ้าคอยซับเลือดบนใบหน้าของนาคีด้วยความทะนุถนอมจนหมดจด วัชระปราการคุกเข่าอยู่ข้างๆ ได้สัมผัสกายนาคี ใกล้ชิดเป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้แต่เฝ้ามองมานาน ดวงหน้าของนาคีที่ยังสลบไสล แม้จะซีดเผือด แต่ก็ยังคงความงามอยู่ วัชระปราการมองนาคี ด้วยสายตาทั้งรัก ทั้งภักดี ทั้งสงสาร ทั้งเจ็บปวด ระคนกัน

 

เช้าวันใหม่ หมอกลอยจางๆ บ้านคำปอง คำปองตกใจเมื่อรู้เรื่องจากทศพล “คำแก้วถูกงูเอาตัวไปรึ !!!”

“ผมตามหาคำแก้วทั้งคืนแต่ก็ไม่พบ ไม่รู้ไอ้งูนั่นมันเลื้อยหนีไปไหน”

“พ่อทศพลอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย คำแก้วดวงมันยังไม่ถึงฆาตหรอก” คำแก้วปลอบ

 

24 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

Back to Top